Το PSD2 έβαλε τις τράπεζες να φτιάξουν API. Το FiDA, σε αγορά.

TL;DR. Το FiDA δεν είναι PSD2 με περισσότερα endpoints. Η συμμετοχή σε σύστημα, η τιμολογημένη πρόσβαση και το ευρύ πεδίο κάνουν την ανοικτή χρηματοοικονομική αγορά.

Βασικά συμπεράσματα

Ο κανονισμός που παραλίγο να μην υπάρξει. Κάθε στρατηγική πάνω στο FiDA οφείλει να ξεκινά με μια ειλικρινή διατύπωση του πού βρίσκεται πραγματικά ο φάκελος.
Τρεις δομικές ρήξεις με το PSD2. Το να αντιμετωπίζετε το FiDA ως PSD2 με μεγαλύτερη λίστα endpoints είναι το λάθος με το υψηλότερο κόστος.
Το σύστημα είναι το ρυθμιστικό αντικείμενο. Με το PSD2, η επιφάνεια συμμόρφωσης μιας τράπεζας ήταν το δικό της API.
Η αποζημίωση μετατρέπει την υποχρέωση σε προϊόν. Το PSD2 υποχρέωσε τις τράπεζες να παραχωρούν δωρεάν την πρόσβαση σε λογαριασμούς πληρωμών.

Με το PSD2 μια τράπεζα μπορούσε να συμμορφωθεί μόνη της. Χτίζεις το endpoint, δημοσιεύεις την προδιαγραφή, πιάνεις τον στόχο διαθεσιμότητας, τέλος. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόσβαση σε Χρηματοοικονομικά Δεδομένα καταργεί αυτή την επιλογή. Η συμμόρφωση περνά από ένα σύστημα κοινοχρησίας χρηματοοικονομικών δεδομένων (Financial Data Sharing Scheme) — μια συμφωνία-πλαίσιο που διαπραγματεύονται κάτοχοι δεδομένων, χρήστες δεδομένων και εκπρόσωποι πελατών — και κανένα ίδρυμα δεν μπορεί να συστήσει τέτοιο σύστημα μόνο του. Η τεχνική δουλειά είναι το μικρότερο μισό. Το μεγαλύτερο μισό είναι μια εμπορική διαπραγμάτευση για το πεδίο εφαρμογής, τα πρότυπα, την ευθύνη και την τιμή, και γίνεται τώρα, όσο οι περισσότερες τράπεζες περιμένουν το τελικό κείμενο.

Σύνοψη για στελέχη

Το καθεστώς προηγείται της στρατηγικής. Το FiDA προτάθηκε τον Ιούνιο του 2023 ως μέρος της δέσμης για την πρόσβαση σε χρηματοοικονομικά δεδομένα και τις πληρωμές. Εμφανίστηκε σε διαρρεύσαντα κατάλογο αποσύρσεων του 2025, επιβίωσε στο τελικό πρόγραμμα εργασίας και παραμένει σε τριμερή διαπραγμάτευση. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν είναι παγιωμένο δίκαιο.

Το σύστημα είναι το ρυθμιστικό αντικείμενο. Τα συστήματα κοινοχρησίας χρηματοοικονομικών δεδομένων καθορίζουν τα κοινά πρότυπα, τις απαιτήσεις διεπαφών, τους όρους ευθύνης και τους μηχανισμούς επίλυσης διαφορών. Η έκθεση μιας τράπεζας ορίζεται από κανόνες που είτε συνδιαμορφώνει είτε κληρονομεί.

Η αποζημίωση αλλάζει το πλαίσιο του εγχειρήματος. Μόλις η πρόσβαση αποκτήσει τιμή συνδεδεμένη με το κόστος παροχής, η τράπεζα χρειάζεται υπερασπίσιμο μοντέλο κόστους, όχι απλώς μια πύλη API. Ελάχιστες το έχουν.

Το έργο δεν είναι το API. Τα περισσότερα ιδρύματα μπορούν να εκθέσουν ένα endpoint. Πολύ λιγότερα μπορούν να εντοπίσουν, να τυποποιήσουν και να διασφαλίσουν ποιοτικά δεδομένα στεγαστικών, συντάξεων και ασφαλίσεων που δεν βγήκαν ποτέ από το σιλό προϊόντος τους.

Ο κανονισμός που παραλίγο να μην υπάρξει

Κάθε στρατηγική πάνω στο FiDA οφείλει να ξεκινά με μια ειλικρινή διατύπωση του πού βρίσκεται πραγματικά ο φάκελος.

Η Επιτροπή τον πρότεινε τον Ιούνιο του 2023, μαζί με τη δέσμη για τις πληρωμές που περιλαμβάνει το PSD3 και τον Κανονισμό για τις Υπηρεσίες Πληρωμών. Στις αρχές του 2025, διαρρεύσαν σχέδιο του προγράμματος εργασίας της Επιτροπής άφηνε να εννοηθεί ότι το FiDA ενδέχεται να αποσυρθεί — κάτι που αποδόθηκε τότε σε ανησυχίες για τον φόρτο που θα επωμίζονταν τα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Το τελικό πρόγραμμα εργασίας το διατήρησε στις εκκρεμείς προτάσεις και η διαπραγμάτευση συνεχίστηκε. Έχει περάσει από τριμερή διαπραγμάτευση και τα θεσμικά όργανα εργάζονται προς πολιτική συμφωνία, με τις υποχρεώσεις να αναμένεται να τεθούν σταδιακά σε ισχύ μετά την έκδοση, καθώς θα συγκροτούνται τα συστήματα.

Δύο πράγματα προκύπτουν από αυτή την ιστορία, και τραβούν προς αντίθετες κατευθύνσεις.

Η πρόταση είναι πολιτικά βιώσιμη αλλά όχι πολιτικά ασφαλής, οπότε ένα πρόγραμμα που υποθέτει πως το τρέχον κείμενο θα βγει αναλλοίωτο είναι εκτεθειμένο. Το πεδίο εφαρμογής, το χρονοδιάγραμμα και ο μηχανισμός αποζημίωσης είναι ακριβώς οι διατάξεις που μετακινούνται στην τριμερή διαπραγμάτευση.

Ταυτόχρονα, τα μέρη με τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης είναι τα δομικά — διακυβέρνηση μέσω συστημάτων, πίνακες διαχείρισης αδειών, αποζημίωση κατ' αρχήν — επειδή συνιστούν την αρχιτεκτονική της πρότασης και όχι τις παραμέτρους της. Είναι επίσης τα μέρη με τον μακρύτερο χρόνο υλοποίησης.

Η σωστή στάση δεν είναι επομένως ούτε «περιμένουμε το τελικό κείμενο» ούτε «χτίζουμε πάνω στο τρέχον σχέδιο». Είναι να χτίσετε τις ικανότητες που απαιτεί κάθε εύλογη εκδοχή και να είστε παρόντες εκεί όπου αποφασίζονται οι παράμετροι.

Τρεις δομικές ρήξεις με το PSD2

Το να αντιμετωπίζετε το FiDA ως PSD2 με μεγαλύτερη λίστα endpoints είναι το λάθος με το υψηλότερο κόστος.

Πίνακας 1: Τι αλλάζει πραγματικά

Διάσταση	PSD2	FiDA όπως προτείνεται
Πώς συμμορφώνεστε	Χτίζετε και δημοσιεύετε διεπαφή· μονομερής πράξη	Εντάσσεστε σε σύστημα κοινοχρησίας χρηματοοικονομικών δεδομένων· πολυμερής συμφωνία
Δεδομένα στο πεδίο εφαρμογής	Λογαριασμοί πληρωμών	Στεγαστικά, δάνεια, καταθέσεις, επενδύσεις, κρυπτοστοιχεία, συντάξεις, ασφάλιση κατά ζημιών
Κόστος πρόσβασης	Δωρεάν για τον τρίτο πάροχο	Οι κάτοχοι δεδομένων μπορούν να ζητούν εύλογη αποζημίωση συνδεδεμένη με το κόστος παροχής
Ποιος ορίζει το πρότυπο	Ο ρυθμιστής ορίζει αποτελέσματα· κάθε τράπεζα επιλέγει υλοποίηση	Το σύστημα ορίζει κοινά πρότυπα και απαιτήσεις διεπαφών
Έλεγχος από τον πελάτη	Συγκατάθεση ανά σύνδεση	Πίνακας διαχείρισης αδειών που οφείλει να παρέχει ο κάτοχος δεδομένων
Πού βρίσκεται ο κίνδυνος	Διαθεσιμότητα και ασφάλεια της διεπαφής σας	Επίσης: όροι του συστήματος, συμβατική κατανομή ευθύνης και εκβάσεις διαφορών

Η πρώτη και η τρίτη γραμμή είναι εκείνες που αλλάζουν το σχήμα του προγράμματος.

Το σύστημα είναι το ρυθμιστικό αντικείμενο

Με το PSD2, η επιφάνεια συμμόρφωσης μιας τράπεζας ήταν το δικό της API. Με το FiDA όπως έχει συνταχθεί, η επιφάνεια συμμόρφωσης είναι ένας κανονισμός λειτουργίας που διαπραγματεύεστε με αντισυμβαλλόμενους, μεταξύ των οποίων και οι εταιρείες που θέλουν τα δεδομένα σας.

Ένα σύστημα κοινοχρησίας χρηματοοικονομικών δεδομένων είναι συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ κατόχων δεδομένων, χρηστών δεδομένων και εκπροσώπων καταναλωτών ή πελατών. Αναμένεται να αναπτύσσει τα κοινά πρότυπα για την κοινοχρησία δεδομένων και τα αιτήματα διεπαφών, να καθορίζει τη συμβατική ευθύνη των μελών του και να παρέχει λειτουργικό μηχανισμό επίλυσης διαφορών.

Διαβάστε αυτή τη λίστα ως μητρώο κινδύνων και το συμπέρασμα γίνεται δυσάρεστο. Κάποιος θα αποφασίσει πώς κατανέμεται η ευθύνη όταν ένας χρήστης δεδομένων χειριστεί εσφαλμένα δεδομένα πελατών που απέκτησε μέσω της διεπαφής σας. Κάποιος θα αποφασίσει σε ποιο πρότυπο ποιότητας δεδομένων λογοδοτείτε και τι συνιστά έγκυρο αίτημα. Αν η τράπεζα δεν είναι στην αίθουσα, τις αποφάσεις αυτές τις παίρνουν μέρη των οποίων το εμπορικό συμφέρον είναι ευρεία πρόσβαση, χαμηλές τιμές και ευθύνη που βαραίνει τον κάτοχο.

Αυτό είναι το πιο υποστελεχωμένο κομμάτι ενός μέσου προγράμματος FiDA. Τα ιδρύματα έχουν ορίσει αρχιτέκτονες και κανέναν διαπραγματευτή.

Η αποζημίωση μετατρέπει την υποχρέωση σε προϊόν

Το PSD2 υποχρέωσε τις τράπεζες να παραχωρούν δωρεάν την πρόσβαση σε λογαριασμούς πληρωμών. Η πρόταση FiDA τοποθετείται αλλιώς: οι κάτοχοι δεδομένων μπορούν να ζητούν εύλογη αποζημίωση από τους χρήστες δεδομένων, συνδεδεμένη με το κόστος διάθεσης των δεδομένων, βάσει μεθοδολογίας αντικειμενικής, διαφανούς και χωρίς διακρίσεις.

Αυτή και μόνο η αλλαγή μετατρέπει μια υποχρέωση σε κάτι πιο κοντινό σε ρυθμιζόμενη γραμμή προϊόντος — και απαιτεί μια ικανότητα που οι περισσότερες τράπεζες δεν χρειάστηκαν ποτέ.

Πίνακας 2: Τι πρέπει να απαντά μια υπερασπίσιμη θέση αποζημίωσης

Ερώτημα	Γιατί είναι δύσκολο	Τι χρειάζεστε πριν τιμολογήσετε
Πόσο κοστίζει πραγματικά η παροχή;	Το κόστος διαχέεται σε υποδομές, ασφάλεια, υποστήριξη και συμμόρφωση, κανένα από τα οποία δεν επιμερίζεται σήμερα σε προϊόν δεδομένων	Μοντέλο κόστους που αποδίδει το κοινό κόστος πλατφόρμας στην παροχή δεδομένων
Είναι η μεθοδολογία χωρίς διακρίσεις;	Διαφορετικοί χρήστες δεδομένων έχουν πολύ διαφορετικούς όγκους και περιθώρια	Δημοσιευμένο τιμολόγιο που αντέχει τον έλεγχο ενός μέλους του συστήματος που το αμφισβητεί
Κλιμακώνεται προς τα κάτω;	Η αποζημίωση οφείλει να προσανατολίζεται στα χαμηλότερα επίπεδα της αγοράς, όχι να αποκλείει την πρόσβαση	Δομή που λειτουργεί για μικρό χρήστη δεδομένων, όχι μόνο για μεγάλο
Μπορείτε να την τεκμηριώσετε;	Μια τιμή γίνεται εποπτικό και ανταγωνιστικό τεκμήριο μόλις δημοσιευθεί	Ελέγξιμη παραγωγή του αριθμού, όχι διαπραγματευμένο νούμερο

Τα ιδρύματα που θα το χειριστούν καλά είναι εκείνα που αρχίζουν να κοστολογούν την παροχή δεδομένων τώρα, όσο παραμένει εσωτερική άσκηση, αντί μέσα σε διαπραγμάτευση συστήματος όπου ο αριθμός γίνεται θέση που πρέπει να υπερασπιστούν.

Το έργο δεν είναι το API

Η τεχνική δουλειά που μετράει δεν είναι η διεπαφή. Είναι όλα όσα βρίσκονται πίσω της.

Τα δεδομένα λογαριασμών πληρωμών ήταν ήδη δομημένα, ήδη σε πραγματικό χρόνο, ήδη υπό ενιαίο σύστημα με έναν ιδιοκτήτη. Τα δεδομένα στεγαστικών, συντάξεων, επενδύσεων και ασφαλίσεων δεν είναι τίποτε από αυτά. Βρίσκονται σε σιλό προϊόντος διαφορετικών εποχών, με διαφορετικά αναγνωριστικά πελατών, διαφορετικά δεδομένα αναφοράς και διαφορετικούς ορισμούς για το ίδιο πεδίο. Ένα μέρος τους υπάρχει μόνο σε έγγραφα.

Τρεις ικανότητες σηκώνουν τον χρόνο υλοποίησης, και καμία τους δεν εξαρτάται από το τελικό κείμενο.

Ένα επίπεδο ενοποίησης ταυτότητας πελάτη. Η εξυπηρέτηση ενός αιτήματος δεδομένων προϋποθέτει να γνωρίζετε ότι ο πελάτης του στεγαστικού, ο δικαιούχος της σύνταξης και ο κάτοχος του τρεχούμενου λογαριασμού είναι το ίδιο πρόσωπο, με βεβαιότητα αρκετά υψηλή ώστε να δώσετε δεδομένα βάσει αυτής. Τα περισσότερα ιδρύματα ανακαλύπτουν ότι η ενοποίηση ταυτότητάς τους είναι ασθενέστερη απ' ό,τι υπέθεταν ακριβώς τη στιγμή που θα τη χρησιμοποιήσουν.

Τυποποίηση δεδομένων προϊόντων. Ένα σύστημα θα ορίσει κοινές μορφές. Όποιες κι αν αποδειχθούν, η αντιστοίχιση δεδομένων παλαιών προϊόντων προς οποιοδήποτε εξωτερικό πρότυπο είναι η ίδια δουλειά, και είναι το μεγαλύτερο κονδύλι του σχεδίου.

Η κατάσταση των αδειών ως υποδομή. Ο πίνακας είναι μια όψη. Από κάτω πρέπει να υπάρχει ανθεκτική, ελέγξιμη καταγραφή του ποια άδεια δόθηκε, από ποιον, για ποια δεδομένα, για πόσο και πότε ανακλήθηκε — αναζητήσιμη σε πραγματικό χρόνο από κάθε σύστημα που εξυπηρετεί αίτημα. Τα ιδρύματα που χτίζουν τον πίνακα πριν από το μητρώο αδειών χτίζουν αυτό που θα ξαναχτίσουν.

Το επιχειρησιακό εγχειρίδιο

Βάλτε κάποιον στη συζήτηση του συστήματος. Όχι αρχιτέκτονα — εμπορικό διαπραγματευτή με εντολή για ευθύνη και τιμολόγηση. Είναι η ενέργεια με τη μεγαλύτερη μόχλευση και εκείνη που αναβάλλεται συχνότερα.
Κοστολογήστε την παροχή δεδομένων τώρα. Χτίστε το μοντέλο επιμερισμού όσο είναι εσωτερικό ζήτημα. Μια μεθοδολογία αποζημίωσης που επινοείται υπό διαπραγματευτική πίεση δεν αντέχει σε έλεγχο.
Ξεκινήστε την ενοποίηση ταυτότητας πριν κλείσει το πεδίο εφαρμογής. Κάθε εκδοχή του FiDA απαιτεί να ξέρετε ότι ο πελάτης σας είναι ένας πελάτης. Τίποτα σε αυτό δεν αλλάζει στην τριμερή διαπραγμάτευση.
Χτίστε το μητρώο αδειών, όχι τον πίνακα. Το ορατό τεκμήριο είναι μια εβδομάδα δουλειάς στο front end. Η καταγραφή από κάτω είναι το κομμάτι με διετή ουρά.
Απογράψτε τα σιλό με ειλικρίνεια. Εντοπίστε ποια προϊόντα εντός πεδίου εφαρμογής δεν μπορούν σήμερα να παραγάγουν δομημένα, επίκαιρα δεδομένα καθόλου. Αυτή η λίστα είναι το πραγματικό σχέδιο του προγράμματος.
Παρακολουθήστε το πεδίο εφαρμογής, όχι τους τίτλους. Οι παράμετροι με τις μεγαλύτερες πιθανότητες μετακίνησης στην τριμερή διαπραγμάτευση — ποια προϊόντα, ποια δεδομένα, ποιο χρονοδιάγραμμα — είναι ακριβώς εκείνες που το σχέδιό σας πρέπει να απορροφά χωρίς επανασχεδιασμό.

Το PSD2 έμαθε στις τράπεζες να βλέπουν τα ανοικτά δεδομένα ως κόστος συμμόρφωσης προς ελαχιστοποίηση. Αυτό το ένστικτο είναι λάθος αφετηρία εδώ. Όταν η πρόσβαση τιμολογείται, οριοθετείται με διαπραγμάτευση και καλύπτει τα προϊόντα από τα οποία η τράπεζα πράγματι κερδίζει, τα ιδρύματα που τη μεταχειρίζονται ως αγορά θα ορίζουν τους όρους για εκείνα που τη μεταχειρίζονται ως βάρος.

Συχνές ερωτήσεις

Είναι το FiDA ήδη νόμος;
Όχι. Προτάθηκε τον Ιούνιο του 2023 ως μέρος της δέσμης για την πρόσβαση σε χρηματοοικονομικά δεδομένα και τις πληρωμές και παραμένει στην ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία, έχοντας περάσει από τριμερή διαπραγμάτευση. Συμπεριλήφθηκε σε διαρρεύσαντα κατάλογο αποσύρσεων στις αρχές του 2025 και στη συνέχεια διατηρήθηκε στο τελικό πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής. Το πεδίο εφαρμογής, το χρονοδιάγραμμα και ο μηχανισμός αποζημίωσης είναι όλα διατάξεις που μπορούν ακόμη να μετακινηθούν.

Σε τι διαφέρει από το PSD2 στην πράξη;
Σε τρία σημεία που μετράνε. Η συμμόρφωση περνά από σύστημα κοινοχρησίας χρηματοοικονομικών δεδομένων και όχι από διεπαφή που χτίζετε μόνοι· οι κάτοχοι δεδομένων μπορούν να ζητούν εύλογη αποζημίωση αντί να παρέχουν πρόσβαση δωρεάν· και τα δεδομένα εντός πεδίου εφαρμογής εκτείνονται πολύ πέρα από τους λογαριασμούς πληρωμών, σε στεγαστικά, δάνεια, καταθέσεις, επενδύσεις, κρυπτοστοιχεία, συντάξεις και ασφάλιση κατά ζημιών.

Τι είναι το σύστημα κοινοχρησίας χρηματοοικονομικών δεδομένων;
Μια συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ κατόχων δεδομένων, χρηστών δεδομένων και εκπροσώπων πελατών ή καταναλωτών. Αναμένεται να ορίζει τα κοινά πρότυπα δεδομένων και διεπαφών, να κατανέμει τη συμβατική ευθύνη μεταξύ των μελών και να παρέχει επίλυση διαφορών. Επειδή ορίζει τους όρους στους οποίους θα λογοδοτείτε, η συμμετοχή και η επιρροή είναι στρατηγικά και όχι διοικητικά ζητήματα.

Αν το κείμενο δεν είναι οριστικό, τι μπορούμε να χτίσουμε χρήσιμα τώρα;
Τα μέρη που χρειάζεται κάθε εκδοχή: ενοποίηση ταυτότητας πελάτη σε όλα τα σιλό προϊόντων, τυποποίηση δεδομένων παλαιών προϊόντων προς ένα εξωτερικό πρότυπο και ένα ανθεκτικό μητρώο αδειών κάτω από τον πίνακα. Κανένα από αυτά δεν εξαρτάται από το πώς θα κλείσουν το πεδίο εφαρμογής ή το χρονοδιάγραμμα, και τα τρία έχουν μακρύ χρόνο υλοποίησης.

Να αντισταθούμε στο FiDA ή να το αγκαλιάσουμε;
Η αντίσταση σε μια πρόταση που έχει ήδη επιβιώσει από απόπειρα απόσυρσης είναι κακή χρήση του χρόνου που απομένει. Το πιο παραγωγικό ερώτημα είναι αν το ίδρυμά σας είναι καθαρός κάτοχος δεδομένων ή καθαρός χρήστης δεδομένων στα τμήματα αγοράς που σας ενδιαφέρουν — γιατί αυτό καθορίζει αν θέλετε τη μεθοδολογία αποζημίωσης υψηλή ή χαμηλή, και το επιχείρημα αυτό κρίνεται στο σύστημα, όχι στις Βρυξέλλες.

Αναφορές

Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2023. Δέσμη μέτρων για την πρόσβαση σε χρηματοοικονομικά δεδομένα και τις πληρωμές. Βρυξέλλες: Γενική Διεύθυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών και Ένωσης Κεφαλαιαγορών. Διαθέσιμο στο: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2023..
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2023. Πρόταση κανονισμού σχετικά με πλαίσιο για την πρόσβαση σε χρηματοοικονομικά δεδομένα, COM(2023) 360. Βρυξέλλες: Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Διαθέσιμο στο: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2023..
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 2026. Legislative Train Schedule: ένα νέο πλαίσιο ανοικτής χρηματοοικονομικής. Βρυξέλλες: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Διαθέσιμο στο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 2026..
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2015. Directive (EU) 2015/2366 για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά (PSD2). Βρυξέλλες: Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαθέσιμο στο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2015..

Τελευταία αναθεώρηση 2026-08-08.

Αναδημοσίευση αυτού του άρθρου

Το PSD2 έβαλε τις τράπεζες να φτιάξουν API. Το FiDA, σε αγορά. — Sebastien Rousseau

Το FiDA δεν είναι PSD2 με περισσότερα endpoints. Η συμμετοχή σε σύστημα, η τιμολογημένη πρόσβαση και το ευρύ πεδίο κάνουν την ανοικτή χρηματοοικονομική αγορά.

Αυτό το άρθρο διατίθεται με άδεια Creative Commons Attribution 4.0 International. Η αναδημοσίευση απαιτεί αναφορά στην κανονική διεύθυνση URL.

Το PSD2 έβαλε τις τράπεζες να φτιάξουν API. Το FiDA, σε αγορά. — Sebastien Rousseau

Το FiDA δεν είναι PSD2 με περισσότερα endpoints. Η συμμετοχή σε σύστημα, η τιμολογημένη πρόσβαση και το ευρύ πεδίο κάνουν την ανοικτή χρηματοοικονομική αγορά.

Originally published at https://sebastienrousseau.com/el/2026-07-31-fida-open-finance-data-sharing-schemes-banks-2026/ by Sebastien Rousseau.
Licensed under CC-BY-4.0.

SEBASTIEN ROUSSEAU FOUNDER · ENGINEER